mandag den 28. januar 2019

Under regnbogen




I går hadde Hege Eide Vik, Anton Proskurnin og eg konsert i Dale kyrkje. Me høvesvis song, spelte og las dikt. Målet var å laga god stemning, rom for ettertankar og kjensler, og glimt av lys og håp i januarmørket. Me tok for oss livet, frå byrjing til slutt. Alle songane var på nynorsk, og dei som ikkje var det frå før, hadde eg omsett/gjendikta/skrive ny tekst til. Både skummelt og spennande å hoppa i noko slikt, eg hadde nok ikkje turt om ikkje Hege kom med idèen! Det kom mange fleire enn eg hadde trudd, ca 130 trur eg, så det var kjempestas! Eg kunne nok blitt skikkeleg stressa av mengda menneske, men kjende meg ganske trygg i opplegget, visste Hege sin del var bra, og at min del i alle fall var gjennomtenkt, om ikkje noko anna... ;)

Det blei ei god og varm oppleving, trass at eg fraus litt undervegs. Grunnen til frysinga var nok at eg hadde gøymd ein gitar bak stolen min, og skulle spela eit par kjærleikssongar midt i programmet. Det var to songar eg hadde skrive og framført i kvart sitt bryllaup, og som sidan har lagt litt på hylla. Følte dei kunne passa inn i programmet, men angra litt, og var redd for å syngja veldig falskt... Fekk ikkje øvd på å syngja med mygg-mikrofonen, så visste ikkje om det funka.  Fekk i alle fall mange gode ord etterpå, og det er veldig kjekt og motiverande!! Spesielt når eg følte eg var meg sjølv heile tida. Eg las dikta på dialekt, og song slik eg pleier når eg syng og spelar gitar heime i stova. Veldig kjekt å vera på lag med Hege og Anton, følte me gjorde kvarandre gode, og utfylte kvarandre!

Takknemleg for at Hege ville ha meg med på dette prosjektet, som me håpar kan verta ein årviss tradisjon i november, på allehelgensdag. Grunnen til at nett denne konserten var i januar, var at me måtte utsetja den pga sjukdom. I alle fall: Takk til alle som kom, eller som heia på oss <3 Filmen over er altså ti minutt frå ca midt i konserten.

onsdag den 21. november 2018

Poesi søkjer melodi

Eg har alltid vore glad i å skriva tekstar på rim. Samstundes har eg likt å skriva tekstar med ein funksjon, tekstar som kan brukast til noko. Det har samla seg opp ein del tekstar som eg har tenkt eignar seg som songar (med ulike tema, ikkje alle handlar om meg). Problemet er at eg ikkje er noko god til å laga melodi... Har lurt på om nokon kunne vore interesssert i å laga melodi til, og no fann eg ut at eg like godt hiv nokre av dei ut her, så kven som helst kan laga melodi om dei vil.. ;)

(Sånn om det er aktuelt med noko utgjeving eller kommersielle greier, reknar eg sjølvsagt med å stå som tekstforfattar, men dette er ikkje for å tena pengar, berre for å finna ut om desse tekstane kan brukast til meir enn å ligga på ein harddisk. Nokre av dei er fyrst publiserte på gamlebloggen min.)


KAN EG FÅ LÅNA

Kan eg få låna gensar`n din i kveld?
Den er for stor, men passar likevel
For når eg smyg meg inni den, så vert eg varm
Og kjenner framleis pulsen frå din arm

Det er så godt å vera nær ved deg
men kan du ikkje vera her med meg
så er det godt at noko som er ditt
kan varma både meg og hjartet mitt

Kan eg få låna hua di i kveld?
Den luktar både deg og sjø og fjell
For når eg dreg den ned på øyrene sånn her
Så føler eg at du er ganske nær

Det er så godt å vera nær ved deg
men kan du ikkje vera her med meg
så er det godt at noko som er ditt
kan varma både meg og hjartet mitt

Kan eg få låna hjartet ditt i kveld?
Mitt eige vinglar som ein karusell
Men om eg lånar hjartet ditt, så vert eg trygg
Det kjennest som du ligg her bak min rygg

Det er så godt å vera nær ved deg
men kan du ikkje vera her med meg
så er det godt at noko som er ditt
kan varma både meg og hjartet mitt


EIN ANNAN TEORI

tunga mi er halvvegs lam
kragen min er altfor stram
handflata er kald og klam
alle messar :  opp og fram
i meg syng ein melodi
om ein annan teori

i opninga i skogen
av krokefurutre
ligg vatnet som ein spegel
og skogen angar fred
på bålet som eg lagar
av bleik og gamal ved
der putrar kaffekjelen
eg kjenner noko skje

tunga mi er halvvegs lam
kragen min er altfor stram
handflata er kald og klam
alle messar :  opp og fram
i meg syng ein melodi
om ein annan teori

ved steinstranda i fjøra
der sit eg heilt i ro
ser bølgjedansen virvla
når måsar varslar flo
det trygge bølgjesuset
er inni meg òg no
den vesle tankespira
får næring og kan gro

tunga mi er halvvegs lam
kragen min er altfor stram
handflata er kald og klam
alle messar :  opp og fram
i meg syng ein melodi
om ein annan teori

på snaufjellet i sola
eg pustar roleg inn
let lyng og turre grasstrå
få friska opp mitt sinn
dei himmelblåe vatna
med krus av haustleg vind
er ramma inn av fargar
det her er staden min

eg skal ikkje opp og fram
eg er ikkje lenger lam
eg vil berre vera her
kjenna at eg lever, er
sansa det me lever i
tenkja, takka, vera fri



TÅRENE
har kjent at det byggjer seg opp ein flaum
og ventar no på at dei kjem i ein straum
som bløyter mitt kinn og saltar min munn
tårer som fløymer fram  heilt utan grunn

grunnen finst kanskje ein stad inni meg
eit undertrykt sakn som forsvann langs ein veg
eit glimt av eit håp som heilt plutseleg brast
ei hand som eg glapp då eg sku` halde fast

den dagen det absolutt ikkje sku` skje
i tårer og sjølvmedynk grev eg meg ned
eg slit med å finna ei meining med alt
og nedover nakken så isnar det kaldt

grunnen finst kanskje ein stad inni meg
eit undertrykt sakn som forsvann langs ein veg
eit glimt av eit håp som heilt plutseleg brast
ei hand som eg glapp då eg sku` halde fast

men så er det slutt, like brått som dei kom
så vender jo tårene stillferdig om
hovudet dunkar og kroppen er rar
mens eg funderer på kva det der var

grunnen finst kanskje ein stad inni meg
eit undertrykt sakn som forsvann langs ein veg
eit glimt av eit håp som heilt plutseleg brast
ei hand som eg glapp då eg sku` halde fast




EIT SEKUND

Eit sekund skal eg klara
Der gjekk det forbi
Eg lever då framleis
- om kampen er stri

 Eit minutt skal eg klara
om enn det er langt
så pustar eg sjølv om
det kjennest litt trangt

Det skulle ikkje skje
ikkje her, og ikkje me
Det skulle ikkje skje
Men så berre skjedde det

Eit kvarter skal eg klara
Bør eta litt no
Men all mat er smaklaus
og slett ikkje god

Ein time heldt hardt
men det får berre gå
Eg kan ikkje sitja
går til og i frå

Det skulle ikkje skje
ikkje her, og ikkje me
Det skulle ikkje skje
Men så berre skjedde det

Ein dag må eg klara
Eit liv? Ikkje spør
Eg veit berre at
ingenting blir som før

Det skulle ikkje skje
ikkje her, og ikkje me
Det skulle ikkje skje
Men så berre skjedde det



OM BERRE
(Her har eg ikkje valt ut noko refreng, men fyrste vers kan funka som det, og nokre vers kan kuttast)

Om berre eg gav deg ein ekstra klem
og fekk deg av garde litt før
Om berre eg ana at faren var nær
og verna deg trygt bak vår dør
Så ville slett ikkje det vonde ha hendt
Så ville `kje verda gått sund
Eg saknar deg, ynskjer du framleis var her
om enn for ei ørlita stund

Om berre eg lytta til det som du sa
og skjøna kva ord som låg bak
Om berre eg visste, og våga å sjå
at stemma di brått verka spak
så kunne eg spurt deg, og kanskje fått svar
og tilbydd å hjelpa med alt
I all`fall få gjeve deg trøyst og ein klem
og håp når det verkeleg gjaldt

Om berre me visste – men det går `kje an
å sjå inn i framtida vår
Likevel syns` eg eg burde ha sett det
og sikra deg dagar og år
Så høyrer eg stemma, så roleg og varm
seia gode og trøystande ord
Eg visste slett ikkje, eg skulle `kje det
for slik er det her på vår jord

Me vert fødde, me lever i kjærleik ilag
fram til det er vår tur å gå
uansett korleis og kvifor det hender
om døden er sein eller brå
så kan ein `kje ana når ulykker skjer
og sjukdom i hovud og kropp
kjem snikande, er ofte harde å sjå
heilt til det brått seier stopp

Og når det har hendt, når han ikkje meir er
her saman med oss slik han var
og me saknar han slik, og undrar sånn på
kvifor ikkje me såg kvar det bar
Sin kjærleik han sender frå der som han er
og ynskjer oss berre alt godt
For han må me reisa oss opp att igjen
og gle oss for det me har fått


DU E` HER 

(Ja, denne er på dialekt...) 

Trudde at eg skulle bli
Åleina her i stova mi
Trudde ingen ville vera her
Men so banka nåken på
Kunne ikkje heilt forstå
Du kom inn og ville vera nær

Du som står når andre stikk
Du som møte mine blikk
Du som tåle mine ord
Du som takle mine klor
Du e her, du e nær

Eg e aller flinkast te
Å grava meg i mørket ned
Trudde ikkje nåken brydde seg
Men so slo du lyset på
Plutselig eg kunne sjå
Og såg rett i augene på deg

Du som står når andre stikk
Du som møte mine blikk
Du som tåle mine ord
Du som takle mine klor
Du e her, du e nær

Framleis kan eg ikkje tru
At detta mørket kunne snu
At du kunne lika heile meg
Men no legg eg hjerta mitt
Stille oppi fanget ditt
Eg trur ikkje lenger at du dreg


Du som står når andre stikk
Du som møte mine blikk
Du som tåle mine ord
Du som takle mine klor
Du e her, du e nær


torsdag den 21. juni 2018

Minnedikt og saknedikt

Ein ting eg har tenkt på lenge, er at ein del dikt/ordtak/frasar i gravferdsannonser er så velbrukte at dei nesten er oppbrukte. Så då eit gravferdsbyrå spurte meg om ein skrivejobb, spurte eg om eg kunne få senda nokre forslag til smådikt som kunne høva til slike annonser òg. Eg var litt redd for korleis det skulle bli oppfatta, om folk ville tru eg gjorde det for å framheva meg sjølv. Men sanninga er at eg har vore med i ein del ulike prosessar i etterkant av dødsfall, og veit kor mykje ein har i hovudet samstundes, kor vanskeleg det å er å ta val oppi alt, og samtidig kor viktig det kan kjennast at orda i annonsa reflekterer noko av det ein kjenner på i høve den avdøde.

Eg fekk i alle fall positivt svar, og skreiv nokre forslag, i både nynorsk- og bokmål-versjon. Dette fordi språk er ein del av identiteten til folk, og det kan kjennast meir autentisk om ein kan nytta desse versa på si eiga målform. Prøvde å skriva vers som kunne passa ved ulike høve. Det var godt å kunna bidra på denne måten til dei som er i ein sorgprosess, og eg har registrert at nokre av versa er nytta allereie. For å nå fleire med versa, legg eg alle inn under her. Vonar dei kan vera til hjelp for dei som treng det!

Alle dikt er skrive av meg, Kristin Straume Audestad, men eg treng ikkje visast til som forfattar i gravferdsannonser. Evt berre med initialane KSA. Nyttar du dikta i andre høve, er det fint om du viser til meg som opphavsdame.

NYNORSK


Du var oss så god
og så inderleg kjær
No sørgjer me stilt
for du er ikkje her

Varmen og minna
dei gøymer me på
når me vidare
utan di hand no må gå

Takk for din klokskap
din kjærleik, din stil
Me ber deg i hjartet
med tårer og smil

Takk for din klokskap
din kjærleik, ditt smil
Me unner deg fred
og ein smertefri kvil

Det var ikkje slik
dette her skulle skje
Du reiste for brått
og tok hjartet mitt med

Ikkje ver redd
me skal klara oss me
Du har gjeve oss alt
og me unner deg fred

To arbeidsnevar kviler
over hjartet varmt og snilt
Me minnast deg med takksemd
medan tårene renn stilt

I skogen er det stille
og vatnet ligg i ro
Der speglar seg ein himmel
som gjev oss trøysta god

Det er så stilt i godstolen
din kaffikopp er tom
Men framleis kjennest
kjærleiken som var i desse rom

Det gjev ikkje meining
me finn ikkje ro
Me saknar deg sårt
du var snill, varm og god

Du var ei kjær brikke
i vårt puslespel
som no og for alltid
vil mangla ein del

Me lever i von
om at me ser deg att
at himmelen vernar
vår kjæraste skatt

Du levde til fulle
du gav av deg sjølv
og sydde oss saman
med trådar av sølv

Me huskar ditt blikk
som sa meir enn ord
kor høgt me var elska
Takk for alt, snille mor!

Me vil kanskje aldri
fullt ut forstå
dei vala du tok
som gjor` himmelen grå
Men me elskar deg framleis
du høyrde oss til
Me saknar deg høgt
du var hjelpsam og snill

Tårer med salt i
dei væter vårt kinn
medan du, kjære ven
for godt flyttar inn
i hjartene våre
der skal du bu no
med minne og kjærleik
som framleis vil gro

BOKMÅL

Du var oss så god
og så inderlig kjær
Nå sørger vi stille
du er ikke her

Varmen og minnene
gjemmer vi på
når vi videre
uten din hånd nå må gå

Takk for din kjærlighet
klokskap og stil
Vi minnes deg både
med tårer og smil

Takk for din kjærlighet
klokskap og smil
Vi unner deg fred
og en smertefri hvil

Det var ikke slik
dette her skulle skje
Du reiste for fort
og tok hjertet mitt med

Ikke vær redd
vi skal klare oss vi
Du har gitt oss alt
og nå er du fri

To arbeidshender hviler
over hjertet varmt og godt
Vi minnes deg med glede
takk for alt som vi har fått

I skogen er det stille
over vannet er det ro
Der speiler seg en himmel
som gir oss trøst så god

Kun stillhet der i godstolen
din kaffikopp er tom
Men ennå kjennes
kjærligheten sterkt i disse rom

Det gir ikke mening
vi finner ei ro
Vi savner deg sårt
du var snill, varm og god

Du var en kjær brikke
i vårt puslespill
Det blir aldri mer helt
vi sårt savne deg vil

Vi lever i håpet
om å se deg igjen
at himmelen verner
vår kjæreste venn

Du levde til fulle
du ga av deg selv
for familie, venner
fra morgen til kveld

Vi husker ditt blikk
som sa mer enn ord
hvor høyt vi var elsket
Takk for alt, snille mor!

Vi vil kanskje aldri
fullt ut forstå
noen valg som du tok
gjorde himmelen grå
Men vi elsker deg fortsatt
du hører oss til
Vi savner deg høyt
du var hjelpsom og snill

Tårer med salt i
de vasker vårt kinn
mens du, kjære venn
for godt flytter inn
i hjertene våre
der skal du nå bo
med kjærlighet, minner
som fortsatt vil gro

mandag den 28. august 2017

Sånt e venna te

I fjor skreiv eg min eigen tekst til songen "That`s what friends are for" av Burt Bacharach og Carole Sager (mest kjent framført av Dionne Warwick). I dag fekk eg lyst til å spela den inn, og tileigna den mine gode venninner som eg sjeldan ser ;)  Eg kan seia mykje som blei feil i innspelinga denne gongen òg, song blant anna feil tekst nokre gongar, men trur det blei så bra det kunne bli med tanke på kva "artist" det er snakk om. Håpar de får noko ut av den likevel. Ha ei fin veke!



SÅNT E VENNA TE

hei du
da e lenge sio me  
har prata djupt og drukke te
men eg trur fortsatt at me e
ganske trygge på kverandre

du veit
ka so røre seg i meg
og eg trur eg kjenne deg
so godt at når me endeleg  
e åleina uten andre

kan smila, kan kvila
veta at me vil kverandre godt, og le
sånt e venna te!
og grina og skina
opna oss og vera slek me e
sånt e venna te!

for eg
kan kje alltid slappa av
da e so grådig mange krav
og mykje stress og mas og kav
da e ikkje alt eg greie

og du
har òg mykje du sku gjort
viss verden snurre litt for fort
so veit du kor du finn min port
og so kan me, slek me pleie

få smila, få kvila
veta at me vil kverandre godt, og le
sånt e venna te!
og grina og skina
opna oss og vera slek me e
sånt e venna te
  

tirsdag den 25. juli 2017

Eg ska ve` stor for deg


Eg har alltid likt songen "Tusen små lanterner" av Morten Harket (er i alle fall han som syng den på youtube). Har skrive fleire ulike tekstar til den, og for ein månad sidan skreiv eg ein tekst om kjærleik til melodien. Etter å ha konferert med fleire om eg dummar meg ut om eg legg den ut her, tar eg ein sjans og gjer det. Er fullt klar over at innspelinga ikkje er perfekt, verken "studiomessig", stemmemessig eller gitarmessig, men autentisk er den i alle fall... Og så håpar eg at nokon kanskje kjenner seg litt att, eller kan få noko ut av den. Det er liksom målet mitt med å hiva den ut, ikkje for at eg innbiller meg at dette vert årets haust-hit. Under kjem teksten, eg skreiv på dialekt for det kjendest mest naturleg ut å syngja. (Eit ord feil i tittelen på videoen, men meininga vert jo den samme)

Eg ska ve` stor for deg


Dei dreg i deg frå alle kanta
Du må gjera sånn og sånn og slek
Forkledd i mange varianta
Forventninga so nattesøvnen tek

Men e du trøtt og sliten
Legg deg tett inn te meg
Hjå meg kan du ve liten
Eg ska ve stor for deg

Du må  ikkje vera pysa
Mann deg opp og ta deg sammen no
Du ska kje tvila elle frysa
Vera stor og sterk og flink og god

Men e du trøtt og sliten
Legg deg tett inn te meg
Hjå meg kan du ve liten
Eg ska ve stor for deg

Stille prøve eg å visa
Du e god nok, du e best for meg
Du treng kje jaga ette prisa
Eg har fått den støste, da e deg

Og e du trøtt og sliten
Legg deg tett inn te meg
Hjå meg kan du ve liten
Eg ska ve stor for deg

Ein dag e da eg so stresse
Da e mykje som eg ikkje kan
Nåke tungt på ryggen presse
Klare ikkje heilt å finna land

Når eg e trøtt og sliten
legg eg meg inn te deg
Hjå deg kan eg ve liten
Du kan ve stor fø meg

tirsdag den 4. juli 2017

Utan eit ord

Melodi: "When you say nothing at all" - Ronan Keating

Tenk at du snakke rett inn te hjerta i kveld
Og du bruke `kje ord, men sprer lys likavel
Kroppen din danse og munnen din ler
og eg skjønne og høyre og ser

Ditt heilhjerta smil
vise meg at du treng meg
og ditt ærlege blikk sei at du
veit eg treng deg
Med din arm rundt halsen blir hjerta mitt aldri kaldt
Uten eit ord, so kan du faktisk sei alt

Dagen drukne i prating og alvor og støy
men med deg blir da vekke, og livet blir gøy
Andre kan vera so blinde dei e
for kor spennande livet kan ve

Ditt heilhjerta smil
vise meg at du treng meg
og ditt ærlege blikk sei at du
veit eg treng deg
Med din arm rundt halsen blir hjerta mitt aldri kaldt
Uten eit ord, so kan du faktisk sei alt

Ditt heilhjerta smil
vise meg at du treng meg
og ditt ærlege blikk sei at du
veit eg treng deg
Med din arm rundt halsen blir hjerta mitt aldri kaldt
Uten eit ord, so kan du faktisk sei alt

Ditt heilhjerta smil
Ditt ærlege blikk
Din arm rundt min hals
vise meg at du treng meg


Uten eit ord, so kan du faktisk sei alt

-------

Dette er mi veldig frie omsetjing av "When you say nothing at all", ein originalsong som eg synest er nydeleg, og som har eit godt poeng som eg av og til treng høyra sjølv. For eg er ein "pratar", og kan av og til henga meg for mykje opp i at ting skal seiast. Men ikkje alt treng å bli sagt, og nokon gongar er det faktisk finast å kommunisera utan ord. Eg lagde ei innspeling. Eg kan seie mykje som eg syntest blei feil med framføringa, men viss ikkje eg seier det, er det jo ikkje sikkert at alle legg merke til det ;)




søndag den 16. april 2017

Dikt til ei - og kanskje fleire?

Her er eit dikt eg har skrive til ei god dame. Eg kan relatera meg til det sjølv òg, men det er altså tileigna nokon andre. Likevel deler eg det her, for kanskje fleire treng å lesa det? De får ta det til deko de som kjenner deko truffe :)  God påske - litt til!

Kan nokon koma hit og
gje meg varmt ein klem i kveld
eg fortener den nok ikkje
men treng den likevel
inni meg så bankar det
eit håp om varm aksept
om ubetinga kjærleik
som finst på blå resept

Det er så vondt å kjenna på
å aldri strekkja til
det er så mykje som eg må
og som eg gjerne vil
draumane eg ber i meg
dei stuar eg fort bort
det er så mykje anna
som eg heller burde gjort

Då syng det djupt i meg
av ei stemme som er klår
Han seier at Han elskar meg
av Han eg klemmen får
for Han så er eg god nok
for Han så vart eg til
for Han så kan eg smila
og stemma hans er mild

Han seier at nett slik eg er
var slik eg skulle vera
at eg kan leggja alt på Han
Han vil meg alltid bera
i storm og stilla er han med
og ynskjer meg alt godt
i Han så kan eg takka
for det gode eg har fått

For å elska nesten min
så må eg elska meg
endå om eg kjenner
at det er så vanskeleg
Han vatnar meg med draumar
og ei trygg og kjærleg tru
på at eg er god nok slik eg er
eg treng `kje snu

Når Han er med meg
har eg målet lyst og klart i sikte
på vegen mot det gode
så vil Han meg aldri svikte
om det er tøft og vanskeleg
så kvilar eg i det
at Han meg alltid elskar
Han vil mot og kjærleik gje