Dikt til ei - og kanskje fleire?

Her er eit dikt eg har skrive til ei god dame. Eg kan relatera meg til det sjølv òg, men det er altså tileigna nokon andre. Likevel deler eg det her, for kanskje fleire treng å lesa det? De får ta det til deko de som kjenner deko truffe :)  God påske - litt til!

Kan nokon koma hit og

gje meg varmt ein klem i kveld

eg fortener den nok ikkje

men treng den likevel

inni meg så bankar det

eit håp om varm aksept

om ubetinga kjærleik

som finst på blå resept

Det er så vondt å kjenna på

å aldri strekkja til

det er så mykje som eg må

og som eg gjerne vil

draumane eg ber i meg

dei stuar eg fort bort

det er så mykje anna

som eg heller burde gjort

Då syng det djupt i meg

av ei stemme som er klår

Han seier at Han elskar meg

av Han eg klemmen får

for Han så er eg god nok

for Han så vart eg til

for Han så kan eg smila

og stemma hans er mild

Han seier at nett slik eg er

var slik eg skulle vera

at eg kan leggja alt på Han

Han vil meg alltid bera

i storm og stilla er han med

og ynskjer meg alt godt

i Han så kan eg takka

for det gode eg har fått

For å elska nesten min

så må eg elska meg

endå om eg kjenner

at det er så vanskeleg

Han vatnar meg med draumar

og ei trygg og kjærleg tru

på at eg er god nok slik eg er

eg treng `kje snu

Når Han er med meg

har eg målet lyst og klart i sikte

på vegen mot det gode

så vil Han meg aldri svikte

om det er tøft og vanskeleg

så kvilar eg i det

at Han meg alltid elskar

Han vil mot og kjærleik gje